خورشید

وقتی خورشید به پیشواز شب می رود و کوچه از صدای پای آخرین عابر تهی می گردد.

با کوله باری از درد و رنج می روم و تو را با تمام خاطرات شیرین تنها می گذارم.

گریه نکن ای وارث شکوفه های امید اما بدان که

                                                             نبض خاطراه ام همیشه به یاد تو می تپد