"وقتی رفت"

حاشیه درختامون طلایی بود ماه تو آسمون بود و قحطی روشنایی بود.غبار شب رو رویاهایی اطلسی

دیگه هیچکس نشد عاشق چشای کسی وقتی رفت.....

دریا به ماهیا نگاه نمی کرد.ماه در نیومد. ستاره ادعا نکرد.لونه هیچ پرنده ای چراغ نداشت

واسه درد دل دلم هیچکس رو سراغ نداشت. پرنده های کوچک بی لونه شدن.

عابرا رفتنشو دیدین و دیونه شدن.وقتی رفت.....

یه قطره اشک ار شهر چشاش جاری بود.همونو ازش گرفتم آخه یادگاری بود.....

وقتی رفت.......