مداد دلتنگی

چه روزها که شب را نگاه نمی کردم تو دور بودی و من اشتباه می کردم همیشه.....

کلبه ی چشمان بی ریایم را برای آمدنت روبراه می کردم چقدر مثل تو بو دم . ولی مرا ببخش که عمری

گناه می کردم تومی گذشتی و من داد میزدم : برگرد!

اما چه سود.......

ناله در اعماق چاه می کردم تو رفته بودی و من با مداد دلتنگی ورق ورق دل خود را سیاه می کردم.